De innerlijke rust

Bart had erg behoefte aan innerlijke rust. Om vijf dagen per week van 's morgens tot 's avonds op kantoor te werken en na negen uur weer thuis te komen was teveel gevraagd. Als kerkspreker en leider van het gebedsteam van de kerkgemeente waren alleen de zaterdagen worden gebruikt voor ontspanning en rust. Met vrouw Karin had hij al meermaals gesproken over wat ze in het christendom geestelijke strijd noemen. Normaal zou iemand die rust zoekt het in uitslapen zoeken of een weekend in het klooster doorbrengen. Voor

Bart was dit niet meer voldoende de ware rust te ervaren. Al vijf jaar predikte hij in de kerkgemeente de rustkamer en de verhalen van radeloze kerkgangers die alleen in gebed geloofde hield hem niet meer wakker. Hij moest het hebben van Bijbelteksten die hoop en moed gaven om het computerwerk te combineren met het voorgaan in zondagse diensten. Je kunt het beste eerst zaaien en daarna oogsten, had hij gelezen in de Bijbel.

Om vruchtbaar te worden moest er in de tijd van Jezus geleefd worden met de man als hoofd en de vrouw die zich aan hem onderwerpt. Duidelijkheid over belangrijke beslissingen waren echt nodig in het hoofd van Bart. De wapenuitrusting die God hem geeft is van groot belang. De grootste aanval komt namelijk niet van de tegenstander, juist uit zijn eigen hart. Om te weten wanneer de strijd gedaan is, daarvoor moet je niet aan Bart vragen. Het verbond van vrede komt met geduld en bereidheid tot overgave.

Het 15-jarig huwelijk

Herman had zijn jeugd doorgebracht in de grote stad. Het plattelandsjongetje dat op een tractor over de akkers rijdt en koeien speent in vaders stal was niets voor hem. In een doodlopend straatje van een Amsterdamse buitenwijk rolde hij hoepels en trapte veel voetballen in een nepdoeltje. Later, op de middelbare school, werd het een stiekeme verliefdheid op Sara die slechts twee maanden duurde. Om als vrijgezel te leven was toch ook wel heel prettig.

Hij wist op 18-jarige leeftijd nog te weinig van de wereld en besloot Wetenschappen te studeren. Toch bracht het lot van een oude verliefdheid een relatie tot stand. Na het afstuderen als theoloog solliciteerde hij op de baan van dominee in de Amsterdamse Westerkerk.
 
De ontmoeting met hetzelfde meisje op het schoolplein liep uit in een volwassen relatie en zelfs een huwelijk was mogelijk. Sara had Seksuologie gestudeerd en droomde van een eigen praktijk. Het had lang geduurd om daadwerkelijk te trouwen, mede doordat ze niet uitkwamen over het Mysterie van het huwelijk. Beiden kenden het fenomeen geen tv kijken en vroeg naar bed gaan op zondag, dat nog steeds aangehouden werd.

Je niet laten misleiden door wat reclames en de media voorschreven was heel belangrijk. Het geloven in een toekomstig koninkrijk en God aanbidden mocht het huwelijk niet kapotmaken, eeuwige trouw moest het worden.

Ze wisten dat in deze maatschappij je veel over moest hebben om iets te bereiken, een diepgaand huwelijk stond daar haaks tegenover. Woorden uitgesproken op de trouwdag zouden veel impact hebben, mocht het huwelijk gaan wankelen.
 
Ondanks dat Herman het niet direct liet merken,kon niemand iets inbrengen aan het gezegend huwelijk van vijftien jaar. Het volhouden en geen misleidende wegen inslaan was voor Herman gelukt.  

De Ware Technicus

Freek kon terugkijken op een goed leven. Om een volwaardige technicus te worden was hem van jongsafaan meegegeven. Als zoon van een garagehouder had kennis genomen van het techniek vak. Vader Jan had het weer van zijn vader meegekregen en dus hielden ze het techniek vak levend.  
De fascinerende schaalmodelletjes van Mercedes en Opel wagentjes met open deurtjes en kofferbakjes lieten hem niet onberoerd. Later werden het legoautootjes die steentje voor steentje elk onderdeel van het voertuig prijs gaven.  

Het bezoek aan de Volkswagenfabriek in Emden was voor de 15jarige MAVO-scholier leeftijd gewoon levensecht hoe al de voertuigen straks rollend snelheid konden maken. Na het behalen van mavo-diploma lag het voor de hand verder te studeren op de technische hogeschool. Moeder Cora adviseerde hem niet alleen naar vader te luisteren, die al verlangde naar een opvolger voor het overnemen van de autogarage. En daarmee dus iemand uit de familie. Freek koos voor een studie op de Techniekcampus in Eindhoven en na twee jaar was hij een ware monteur met kennis van alle voertuigen.

Het werd uiteindelijk eigenaar van een eigen autosalon, bovendien kon hij vader opvolgen die te oud werd om fulltime het reparatiewerk te doen. Het bescheiden leventje dat hij met zijn huidige vrouw Cora op nahield was alles behalve werkgericht. Gelovige christenen waren ze zeker, daarom waren de zaterdagen alleen ochtendwerk in de autosalon en de zondagen verplicht aan kerkbezoek.  Vooral Johannes 15 vers 11 verwoordde duidelijk dat vreugde vinden voor Jezus, en dus voor ieder mens, belangrijker was op wat je iedere maand als inkomen ontving. Op aanraden van Cora had hij de Bijbeltekst op een tegeltje aan de wc-muur gehangen. Zo ging de grootgebrachte technicus het geloof niet uit de weg!

De paasboodschap

Alex stond op het podium in de schoolaula. De bruine vloerbedekking en de vele kinderen op de voorgrond vielen het meeste op. Alle klassen van deze basisschool hadden vernomen op vrijdagochtend voor Pasen naar de directeur te luisteren. Afgelopen maandag had hij op het centrale bord naast zijn kantoor de mededeling neergehangen. Geen enkel kind wist echt wat Alex nou precies had te vertellen, of misschien straffen uit wilde delen.

Uit een ooghoek zag hij de klassen assistent Corine al klaar staan met veel cup cakejes op twee dienbladen. Straks zou de huisvrouw het podium opstrompelen en nietsvermoedend de cakejes uit willen delen. Ongeveer tien kinderen zouden daarna op zijn teken in een rij gaan staan, mits ze wisten wat de naam en beroep van de huisvrouw was. Het mocht echter niet uitlopen op een quiz, na tien minuten was elk kind moe van ja/nee spelletje.
 
De Paasboodschap moest zo overgebracht worden dat Jezus opstanding geloofd werd en de cupcakjes vooral niet werden opgegeten. En snoepjes wilde ieder kind wel proeven, dus de grap dat de taart was mislukt geloofde bijna ieder kind. Corine had hij uitgekozen omdat ze pas twee jaar werkte op deze basisschool. Niet ieder kind kende haar lange benen en kortgeknipte haardos.
 
De afsluitende boodschap dat hij een vrouw had ontmoet die met bomen kon praten, zouden de kinderen vast niet geloven. Alleen kabouters hadden die macht! Evenmin zou het huilen van de vrouw, om het sterven van Jezus aan het kruis, geloofwaardig overkomen. Maar dat was juist iets wat pappa en mamma over konden vertellen in het aankomend paasweekend.
 
Over vijf minuten zou het ingestudeerde scenario beginnen. Voor even zou hij een nog niet eerder opgevoerde act spelen. Een schooldirecteur moest eenmaal in zijn functie duidelijk maken wat Pasen betekende voor een kind.