Opgroeien in een
strenggereformeerd milieu heeft het leven van Jan bepaald. De kerk bepaald wat
wel en niet mag, de dominee op de kansel preekt de waarheid.
De verhalen over
Jezus werden er vroeger gewoon ingestampt. Iedere avond voor het slapen gaan
door vader werd er steevast voorgelezen uit de Bijbel.
De laatste zondag
had de dominee in de kerk de term 'fundamentalisme' gebruikt, een extreem
godsdienstige manier om volgens de Bijbel te leven. Dat wilde er bij hem niet
in! In een strengchristelijk milieu opgroeien bood voldoende perspectief. Een
beetje vrijheid in het geloven moest in ere worden gehouden.
Na zijn studie
theologie had hij gekozen voor een baan als dominee en niet als advocaat. Om
mensen te verdedigen in de rechtbank lag hem niet, alleen de Bijbel gaf de
vruchtbaarheid van de mens zijn bestaan.
Op vakantie even
geen Bijbel lezen of kerken bezichtigen was zijn verlossing van de
godsdienstbeperkingen. Zijn ouders hadden die trouw aan het geschreven woord
nog wel, echter de veranderde tijd was
doorgedrongen. Een kerk was op zondagochtend het Huis van God en moest de
verplichte rustdag zijn.
De werkweek in zijn kantoortje naast de kerk
werd met Bijbelteksten en regelmatige bidmomenten onderbroken, meer hoefde van
hem niet. De moderne tijd met tv, radio en internet is een vorm van ontspanning
in zijn drukke bestaan. Je mocht best weten wat er zich in de wereld afspeelde,
zonder dat de Bijbel het verbood. Op dit soort momenten had niemand de macht
over het geschreven woord.
